Tags

, ,

Ένας καλός μου φίλος, μου έστειλε την άποψη του για την κατάργηση των φοιτητικών παρατάξεων στα Πανεπιστήμια.

Καλησπέρα σας.

Είμαι κι εγώ φοιτητής και παρατηρώ ότι εδώ και αρκετά χρόνια η κάθε παράταξη κάνει τον δικό της αγώνα για να φτάσει ως τις εκλογές και να διεκδικήσει μέσα από την δημοκρατική εκλογική διαδικασία, την ψήφο του κάθε φοιτητή. Δυστυχώς όμως, εγώ αυτό που βλέπω με τα ίδια μου τα μάτια, είναι ότι αυτός ο “αγώνας” των παρατάξεων, γίνεται με κάθε είδους πάρτυ και συναυλίες και άνοιγμα μπουκαλιών στα μπουζούκια. Θα μου πείτε βέβαια, να μην τα εκμηδενίζω όλα και να μη βλέπω μόνον αυτά, γιατί πολλές παρατάξεις κάνουν κι άλλα πολλά, όπως ομιλίες και διαλέξεις επιφανών καθηγητών και ανθρώπων του πνεύματος. Ναι, όντως αυτό είναι κάτι που ισχύει, αλλά εγώ προσωπικά δυστυχώς εδώ και αρκετά χρόνια όπως είπα, δεν έχω δει καμμία απολύτως προκοπή από τις παρατάξεις μέσα στο Πανεπιστήμιο. Δυστυχώς, κόπτονται όλες τους να φέρουν κόσμο να ψηφίσουν στις εκλογές και ακόμη και οι ομιλίες και οι διαλέξεις έχω παρατηρήσει ότι αποσκοπούν στο να φέρουν κόσμο να τους υποστηρίξει και να αποκτήσουν έτσι δημοτικότητα με τελικό σκοπό υψηλά ποσοστά στις εκλογές και να καυχιέται έναντι της κάθε άλλης. Κάποια πρόοδο μέσα στο ελληνικό Πανεπιστήμιο, δυστυχώς δεν έχω δει! Δεν μπορώ να καταλάβω με τίποτα τον λόγο ύπαρξης των φοιτητικών παρατάξεων μέσα στο Πανεπιστήμιο αφού δεν κάνουν τίποτα το σημαντικό. Δεν βλέπω τον λόγο να “χρωματίζουμε” τους φοιτητές.  Ας είμαστε οποιαδήποτε κομματική και παραταξιακή ιδεολογία θέλουμε στη ζωή μας, στην καθημερινότητάς μας, αλλά όχι μέσα στο Πανεπιστήμιο! Τόσα χρόνια, είμαστε έτσι και δεν προχωράμε με τίποτα. Δεν είπα να καταργηθούν οι φοιτητικές παρατάξεις, αλλά να μην υπάρχουν μέσα στο Πανεπιστήμιο. Πάραυτα, πιστεύω πως μπορούν να δράσουν και εκτός αυτού και να προάγουν έργο ουσιαστικό, αλλά όχι μέσα στις σχολές. (Με γεια τους και χαρά τους όπως λέει κι ο θυμόσοφος λαός μας….)

Ας πάμε λίγο και στο “σύστημα” με το οποίο διενεργούνται οι φοιτητικές εκλογές και έχοντας ως προϋπόθεση (δυστυχώς για μένα…..), ότι οι παρατάξεις υπάρχουν μέσα στις διάφορες σχολές (ΑΕΙ και ΤΕΙ). Αν δούμε τα καταστατικά των φοιτητικών Συλλόγων ανά την Ελλάδα, θα δούμε ότι οι εκλογές πραγματοποιούνται με παραταξιακά ψηφοδέλτια. Δηλαδή το ψηφοδέλτιο της ΠΑΣΠ, της ΔΑΠ, της ΠΚΣ, των ΕΑΑΚ, της ΑΡΕΝ κλπ… Δηλαδή κάτι σαν τις βουλευτικές εκλογές. Δυστυχώς, για μένα αυτό είναι κάτι το απαράδεκτο! Αυτό το λέω γιατί με αυτόν τον τρόπο δεν προάγεται το αναφαίρετο δικαίωμα του κάθε ανθρώπου επί της Γης, της αμεσοδημοκρατίας. Δηλαδή, θα μπορούσε να υπάρξει σε κάθε φοιτητικό Σύλλογο στις εκλογές ένα ενιαίο ψηφοδέλτιο, με όσα ονόματα χρειάζονται, με άτομα από οποιαδήποτε φοιτητική παράταξη, κι έτσι ο καθένας θα μπορεί να ασκήσει το εκλογικό του δικαίωμα ψηφίζοντας τον έναν που είναι στην ΠΑΣΠ για παράδειγμα, όχι γιατί είναι ΠΑΣΠ, αλλά γιατί τον θεωρεί άξιο να τον εκπροσωπεί στα διάφορα όργανα συνδιοίκησης του Πανεπιστημίου, να ψηφίσει επίσης και τον άλλον τον φίλο του που τυχαίνει να είναι ΔΑΠ, και τον παραάλλον που είναι ΑΡΕΝ όχι γιατί είναι σε κάποια παράταξη, αλλά γιατί είναι άτομα άξια εμπιστοσύνης να υπερασπιστούν μέσα στις σχολές τα δικαιώματα όλων των φοιτητών. Τώρα όμως με το υπάρχον σύστημα, μπορεί ιδεολογικά για παράδειγμα να είμαι ΠΑΣΠ, και να θέλω να ψηφίσω κάποιους που θεωρώ άξιους από την ΠΑΣΠ, όμως θέλω να ψηφίσω και έναν άλλον που είναι στην ΠΚΣ γιατί τον θεωρώ πολύ σωστό ως άνθρωπο και δυναμικό να με εκπροσωπήσει στο Δ.Σ. ή σε κάποιο άλλο όργανο γιατί πολύ απλά πιστεύω πως το αξίζει, αλλά δυστυχώς δεν μπορώ με τον υπάρχον σύστημα! Αν λοιπόν πραγματοποιούνταν κάτι τέτοιο, θα εκλεγόταν κι ένα αμιγώς προσωποπαγές Δ.Σ. με άτομα που έχουν εκλεχθεί από διάφορες παρατάξεις και ο καθένας με την άποψή του, θα προάγει αυτό που θέλουν όλοι οι φοιτητές, διαφάνεια, ισονομία και αξιοπρεπές επίπεδο σπουδών. Θέλω δηλαδή να πω ότι δεν βλέπω τον λόγο να “χρωματίζουμε” τους φοιτητές γιατί μπορούμε να είμαστε “χρωματισμένοι” αν θέλουμε οποιαδήποτε στιγμή μέσα στην καθημερινότητά μας.

Αλλά όμως, κι εδώ μου έρχεται ακόμη μια απογοήτευση του πολιτικού μας συστήματος. Αυτό που προτείνω λοιπόν με το ενιαίο ψηφοδέλτιο, είναι κάτι που – προφανώς και λογικά – δεν συμφέρει πουθενά τις φοιτητικές παρατάξεις, αλλά κατ’ ουσίαν δεν συμφέρει τα ίδια τα κόμματα (και συγκεκριμένα οι εκάστοτε κυβερνήσεις που εκλέγονται στις βουλευτικές εκλογές ως κόμματα). Τι θέλω να πω με αυτό: Οι εκάστοτε κυβερνήσεις και συγκεκριμένα τα κόμματα, όρισαν και ορίζουν τις φοιτητικές παρατάξεις τους μέσα στα εκπαιδευτικά ιδρύματα μέσω του Πρότυπου Εσωτερικού Κανονισμού Λειτουργίας τους, ο οποίος είναι υπογεγραμμένος – ως νόμος – από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, και ορίζει ρητά τα παραταξιακά ψηφοδέλτια στις φοιτητικές εκλογές. Όπως βλέπετε λοιπόν, αυτό που προτείνω και γράφω, δεν θα γίνει λογικά ποτέ. (Εκτός εάν αλλάξει ο εσωτερικός κανονισμός, ή ψηφιστεί κάποιος νέος νόμος, πράγμα το οποίο το βλέπω προσωπικά πολύ δύσκολο έως αδύνατο…).

Όταν ανέφερα όλες αυτές τις σκέψεις σε κάποιον συμφοιτητή μου, αμέσως με κατηγόρησε ότι αυτό που λέω και ζητάω είναι αδύνατον γιατί προσπαθώ να αλλάξω όλο το δημοκρατικό πολίτευμα της χώρας μας. Δεν θα ήθελα όμως με κάτι τέτοιο να μείνουμε για πάντα στην μιζέρια και στην φαγωμάρα που κατατρώει τα σωθικά της πατρίδας μας…

Αυτά ήθελα να πω σε γενικές γραμμές. Συγγνώμη ειλικρινά αν κούρασα αλλά ήθελα να μοιραστώ κάποιες σκέψεις και προβληματισμούς μου ως φοιτητής.

Advertisements